“Een externe HR-partner? Dat is veel te duur.” Het is een vaak gehoorde reactie. Begrijpelijk, want een dagtarief oogt hoger dan een maandloon dat je gewend bent. Maar dat is de verkeerde vergelijking. De juiste vraag is niet wat kost een externe per dag, maar wat kost het je in totaal: de zichtbare kosten én de kosten die je pas voelt als het misloopt.
Het brutoloon is maar het topje
Wie een vaste HR-medewerker aanwerft, betaalt veel meer dan het loon op de loonbrief. Reken mee:
- De aanwerving zelf: vacature, screening, gesprekken, misschien een assessment. En als de match tegenvalt, begin je opnieuw.
- Afwezigheid die doorloopt: ziekte, verlof, feestdagen, opleiding. Je betaalt door zonder output.
- Inwerken en bijscholen: niemand draait vanaf dag één op volle kracht, en bijblijven met wetgeving kost tijd en geld.
- Vaste lasten errond: verzekeringen, eindeloopbaan, opzeg. Die lopen door, ook in rustige periodes.
Belangrijk: je betaalt dat allemaal voor een volledige kracht, ook als je nog niet genoeg HR-werk hebt om die in te vullen.
Maar de duurste kost staat op geen enkele factuur
Veel bedrijven kijken naar de prijs van HR inschakelen, en niet naar de prijs van géén HR. Net daar zit vaak de grootste rekening. Alleen zie je ze pas later.
Wat gebeurt er als er niemand structureel met HR bezig is?
- Medewerkers kunnen nergens terecht. Vragen over loon, verlof, een conflict of gewoon hoe het verder moet. Ze blijven liggen of belanden bij iemand die er geen tijd voor heeft. Dat knaagt.
- Niemand werkt proactief aan groei en ontwikkeling. Geen gesprekken over loopbaan, geen opleidingsplan, geen perspectief. Goede mensen die niet vooruitgaan, gaan vooruit zoeken… Elders dus.
- Interne communicatie valt stil. Niemand trekt de lijn tussen directie en werkvloer. Beslissingen worden niet uitgelegd, onzekerheid groeit en gesprekken in de wandelgangen vullen de leegte op.
- Belangrijke projecten blijven liggen. Een degelijk onboardingtraject, een helder loonbeleid, een aanpak voor retentie of employer branding: niet dringend, dus altijd voor “later”. Maar net die zaken bepalen of iemand blijft of vertrekt, en of een kandidaat wél of niet op je vacature reageert. Wat nooit af raakt, kost je elke dag stilletjes mensen. Waarom die projecten altijd doorschuiven en hoe je dat doorbreekt, lees je in HR die blijft liggen omdat niemand er echt tijd voor heeft.
Het resultaat: mensen haken af, en goede kandidaten kiezen voor een ander. Vertrek is duur: dat is kennis die wegloopt, een vacature die maanden openstaat, collega’s die de gaten opvangen, een nieuwe aanwerving die opnieuw geld en tijd kost. Eén vermijdbaar vertrek weegt vaak zwaarder door dan een jaar HR-ondersteuning.
De vergelijking die wél klopt
Zet daar het externe model tegenover. Je betaalt enkel de dagen die je écht inzet. Geen leegloop, geen doorbetaling bij afwezigheid, geen vaste kost die blijft lopen als het rustiger is. Eén, twee of drie dagen per week, en je schaalt op of af naar nood. Vooral voor bedrijven die sneller groeien dan hun structuur maakt die schaalbaarheid het verschil.
Maar belangrijker dan de uren: er ís opnieuw iemand. Iemand bij wie medewerkers terechtkunnen, die met hun ontwikkeling bezig is, die de interne communicatie trekt én die de projecten oppakt die anders blijven liggen. Precies de zaken die mensen doen blijven en die je aantrekkelijk maken voor wie nog moet solliciteren.
Waar het echt om draait
“Duur” is geen vast gegeven. Het hangt af van hoeveel HR je nodig hebt en hoe regelmatig. Voor veel kleinere ondernemingen is de eerlijke conclusie dat een deeltijdse, externe partner niet duurder uitvalt dan een vaste kracht en je houdt er flexibiliteit en ervaring bij. Twijfel je nog tussen de formules? We zetten extern, freelance, AI en vast aanwerven naast elkaar in een apart artikel.
Een eerlijk gesprek over noden en kosten? We staan voor je klaar!
